اگر تحت تاثیر شرایطی، تنفس دچار مشکل شده و یا اکسیژن‌رسانی کافی به خون انجام نشود، ممکن است از یک دستگاه تنفس مصنوعی که به عنوان دستگاه تنفس نیز شناخته می‌شود، استفاده شود. این وضعیت نارسایی تنفسی نامیده می‌شود.

ونتیلاتور، یکی از دستگاه های تنفسی است که به عنوان دمنده عمل می‌کند تا هوا را به داخل و خارج از ریه‌ها منتقل کند. درمانگر تنفسی و پزشک، ونتیلاتور را تنظیم می‌کنند تا تعداد دفعات وارد شدن هوا به ریه‌ها و میزان هوای دریافتی را کنترل کنند. در ادامه این مطلب، به توضیح و معرفی کامل دستگاه ونتیلاتور و عملکرد آن، پرداخته می‌شود.

دستگاه ونتیلاتور چیست؟

ونتیلاتور، دستگاهی است که به ریه‌های یک فرد بیمار کمک می‌کند تا کار کنند. اگر فرد شرایطی دارد که تنفس صحیح را برای او سخت می‌کند یا زمانی که توانایی تنفس وجود ندارد، از دستگاه ونتیلاتور استفاده می‌شود. یک ونتیلاتور کمک می‌کند تا هوا را به داخل و خارج از ریه ها انتقال داده تا بدن بتواند اکسیژن مورد نیاز خود را دریافت کند.

برای کمک به رساندن اکسیژن از دستگاه تنفس مصنوعی به ریه‌ها، می‌توان از ماسک تنفسی استفاده کرد.  یا اگر وضعیت بیمار جدی‌تر است، ممکن است یک لوله تنفسی در گلوی او وارد شود تا اکسیژن ریه‌ها تامین شود. ونتیلاتورها اغلب در محیط‌های بیمارستانی استفاده می‌شوند. یک پزشک یا یک درمانگر تنفسی میزان اکسیژنی که توسط ونتیلاتور به ریه‌های بیمار وارد می‌شود را کنترل می‌کند.

نام‌های دیگری که ونتیلاتور با آنها شناخته می‌شود عبارتند از: دستگاه تنفس و تهویه مکانیکی. انواع مختلفی از ونتیلاتور‌ها با کاربرد‌ها و ویژگی‌های مختلفی وجود دارند.

ونتیلاتور فشار منفی

ونتیلاتور فشار منفی (NPV) نوعی ونتیلاتور است که تنفس فرد بیمار را با اعمال فشار هوای منفی دوره‌ای به بدن او برای انبساط و انقباض حفره قفسه سینه تحریک می‌کند. در اکثر NPV‌ها، فشار منفی به نیم تنه یا کل بدن بیمار در زیر گردن وارد می‌شو‌د تا باعث شود قفسه سینه و ریه‌ها منبسط شده و هوا از طریق آنها به داخل ریه‌های بیمار وارد شود.

هنگامی که فشار منفی آزاد می‌شود، قفسه سینه به طور طبیعی منقبض می‌شود و ریه‌ها را فشرده می‌کند و منجر به بازدم می‌شود. در برخی موارد، فشار خارجی مثبت ممکن است به بدن اعمال شود تا بازدم را بیشتر تحریک کند. اگرچه ونتیلاتورهای فشار منفی، در اوایل تا اواسط قرن بیستم به ویژه برای بیماران فلج اطفال مورد استفاده قرار می‌گرفتند، اما در حال حاضر تا حد زیادی، ونتیلاتورهای فشار مثبت جایگزین آن‌ها شده‌اند.

به طور کلی، NPV‌ها برای بیمارانی که بیماری‌های عصبی عضلانی دارند، بهترین هستند. علاوه بر این، در بیمارانی که دچار اسیدوز تنفسی شدید، اختلال هوشیاری و ناتوان در تحمل ماسک صورت (به دلیل تغییر شکل صورت، یا کلاستروفوبیا) هستند نیز موثر می‌باشد. NPVها منجر به آسیب پذیری بیشتر راه هوایی در برابر آسپیراسیون، مانند استفراغ یا مایعات بلعیده شده، می‌شوند و آپنه خواب را تشدید می‌کنند. این دستگاه‌ها قابل حمل نیستند و نصب آن‌ها نیز دشوار است.  

ونتیلاتور فشار مثبت

ونتیلاتور‌های فشار مثبت یا PPV، که به ونتیلاتور‌های بیمارستانی و ونتیلاتور‌های خانگی نیز معروف هستند، به صورت ثابت و پرتابل و غیر‌تهاجمی و تهاجمی به کار برده می‌شوند.این دستگاه‌ها، اگرچه ظاهر مشابهی دارند اما، شامل انواع مختلف فشار ثابت، حجم ثابت، زمان ثابت و فرکانس بالا هستند.

در ونتیلاتور‌های فشار ثابت، در هنگام دم، گاز با فشار مثبت بیشتری نسبت به فشار موجود در اتمسفر به درون ریه‌ها فرستاده شده و منجر به گشاد شدن قفسه سینه می‌شود. امروزه، اغلب از ونتیلاتور‌های فشار مثبت استفاده می‌شود. چهار فاز اصلی برای ایجاد یک سیکل ونتیلاتوری در ونتیلاتورهای فشار مثبت عبارت است از: دم، تغییر دم به بازدم، بازدم و تغییر بازدم به دم.

انواع ونتیلاتورپرتابل

ونتیلاتور پرتابل خانگی: امروزه استفاده از ونتیلاتور‌های پرتابل خانگی، بسیار رواج پیدا کرده است. از این ونتیلاتورها در منازل، برای بیماری‌های مختلفی مانند ابتلا به اختلالات تنفسی مزمن استفاده می‌شود و بیماران جهت کنترل و رسیدگی‌های پزشکی به منازل خود ارجاع داده شده و تجهیزات پزشکی مورد نیاز مانند ونتیلاتور پرتابل خانگی نیز در منازل فراهم می‌شود.

ونتیلاتور پرتابل بیمارستانی: ونتیلاتور پرتابل بیمارستانی، از تجهیزات پزشکی پرکاربرد در بیمارستان‌ها است و هنگام انتقال و جابه جایی بیماران در بیمارستان، جهت جلوگیری از مشکلاتی مانتد ایست قلبی و تنفسی به کار برده می‌شود. استفاده از ونتیلاتورهای پرتابل بیمارستانی در هنگام انتقال بیماران تنفسی در بیمارستان‌ها یک روش ایمن برای حفظ سلامتی و شرایط درمان آن‌ها است.

دستگاه ونتیلاتور icu: همه بیمارانی که در بیمارستان‌ها حضور دارند، مشکلات و سطح وخامت یکسانی نداشته و برخی از آن‌ها به دلیل مشکلات حادتر، به مداخلات درمانی بیشتر و حرفه‌ای نیاز دارند. بخش مراقبت‌های ویژه یا icu، در همین راستا ایجاد شده و در شرایط اضطراری کاربرد دارد.

یکی از مهم‌ترین مشکلاتی که بیماران بستری در بخش ICU با آن مواجه هستند، مشکلات تنفسی است. به همین دلیل، این بخش نیازمند دستگاهی برای تقویت و اکسیژن‌رسانی است که مهمترین آن‌ها ونتیلاتورها هستند. دستگاه‌های ونتیلاتور در icu، در اندازه‌ها و مدل‌های مختلفی وجود دارند اما دو مدل فشار منفی و فشار مثبت، شاخص‌ترین و پرکاربرد‌ترین آن‌ها است.

ونتیلاتور تنفسی کرونا چیست؟

دستگا‌های ونتیلاتور، از پرکاربردترین دستگاه‌های روزهای کرونا هستند. ویروس کرونا و بیماری COVID-19، به سیستم تنفسی حمله می‌کند. هنگامی که ریه آلوده به ویروس می‌شود، توانایی بیمار برای تنفس به خطر می‌افتد. در موارد شدیدتر، زمانی که بیمار از مشکل تنفسی حاد رنج می‌برد، به شکل تهاجمی حمایت تنفسی نیاز دارد.

این کار از طریق یک تنفس هوایی مصنوعی ارائه می‌شود. لوله‌ای که به یک ونتیلاتور متصل است به دهان یا بینی بیمار (و پایین نای) یا از طریق سوراخی که با جراحی در گردن ایجاد شده است وارد می‌شود. طبق یک مطالعه در سال 2020، مدت زمان معمول تهویه مصنوعی برای بیماران مبتلا به علائم شدید COVID-19 حدود 8 تا 10 روز است.

مهم ترین اهداف تهویه مصنوعی

ونتیلاتورها با کمک به ریه‌ها برای استنشاق و بازدم هوا، به بیمار کمک می‌کنند تا نفس بکشد.  این دستگاه‌ها برای درمان بیماران مبتلا به بیماری‌هایی مانند ذات الریه، آسیب مغزی و سکته استفاده می‌شوند. ونتیلاتور با وارد کردن یک فشار ثابت و از پیش تعیین شده به مجرای تنفسی عمل اکسیژن‌رسانی را انجام می‌دهد. بنابراین اهداف تهویه مصنوعی صرفاً تأمین اکسیژن و تهویه کافی، کاهش مشکلات تنفسی بیمار و به حداقل رساندن آسیب به ریه ناشی از ونتیلاتور معروف به (VILI) می‌باشد.

موارد استفاده از تهویه مصنوعی

ونتیلاتورها عمدتاً در بیمارستان‌ها و در سیستم‌های حمل‌ونقل درمانی مانند آمبولانس‌ها و حمل‌ونقل هوایی MEDEVAC و غیره استفاده می‌شوند. در برخی موارد، اگر مدت درمان بیماری طولانی‌مدت باشد، می‌توان از آنها در خانه نیز استفاده کرد. اگر مغز، قلب، کبد، کلیه‌ها و سایر اندام‌ها اکسیژن کافی دریافت نکنند، نمی‌توانند آنطور که باید عمل کنند.

ونتیلاتور می‌تواند به افراد کمک کند تا اکسیژن مورد نیاز برای عملکرد اندام‌ها را دریافت کنند. بسیاری از انواع مشکلات سلامتی می‌توانند باعث ایجاد مشکل در تنفس شوند، بیماری‌هایی مانند،

سندرم تنفسی حاد (ARDS)، بیماری انسداد مزمن ریه (COPD)،آسم، آسیب مغزی، ایست قلبی، پنومونی، سکته، کما یا از دست دادن هوشیاری، مصرف بیش از حد دارو، نارسایی تنفسی هیپرکاپنیک، عفونت ریه، عفونت در خون، آسیب‌های نخاعی فوقانی، رشد زودرس ریه (در نوزادان)، سندرم گیلن باره، اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) که معمولاً به عنوان بیماری لوگریگ شناخته می‌شود و برخی از عمل‌های جراحي که از بیماری‌هایی هستند که در روند درمان آن‌ها از ونتیلاتور و تهویه مصنوعی استفاده می‌شود.

نمایش دادن همه 3 نتیجه

نمایش سایدبار
نمایش 9 24 36